Pomysł bardzo fajny, ale imho świadczy o tym, w jakich porąbanych czasach żyjemy.

To lecę od końca – tak, wiem że mamy nałożone na siebie tyle zadań, których nie mieli ludzie żyjący sto lat temu. A mimo wszystko sami sobie ten czas skracamy robiąc setki niepotrzebnych rzeczy (ja na przykład dzisiaj odkryłam dzisiaj, że w tlenie można fajnie dodawać awatarki do kontaktów i wrzuciłam je wszystkim tym, których posiadam zdjęcie – tak, Tobie też Lisie Zajęło mi to niecałą godzinę… wybór tapetki ze słodkim koteczkiem ostatnio zabrało mi z godzinkę jak nie dłużej. Nie liczę rozmów z Arango, miłości nie wypomina się czasu ). A co do tej kulistości czasu – nie zgodzę się To w starożytności czas nie miał znaczenia, uważano, że jest kulisty i wszystko jest cykliczne, więc nie warto go liczyć. Dopiero jak weszło chrześcijaństwo ze swoim początkiem świata i creatio ex nihilo, wtedy czas nabrał znaczenia. Wtedy im się w głowach poprzewracało, chociaż fakt faktem, że nie zwracali na to aż takiej uwagi jak my. Wydaje się, że im dalej tym ludzie mają większego bakcyla na punkcie czasu, punktualności, oszczędności czasu etc. Nie wiem jakby wyglądał nasz świat bez zegarków i bez liczenia każdej minuty, ale… myślę, że już nie da się tego procesu odwrócić. Szkoda

A „Czarodziejska Góra” Manna – ostatnio właśnie sporo słyszałam o tej książce, ale podobno jest tak strasznie trudna do przebrnięcia, że mało kto potrafi to zrobić. Może się kiedyś zabiorę, ale muszę mieć mocną motywację. Tak mocną, jak teraz, kiedy zabrałam się za „Grę szklanych paciorków” Hessego – potrzebne mi do zaliczenia proseminarium specjalizacyjnego Ale trzeba przyznać, że nienajgorsza książka, ale nie dla feministek

Adr – ostatnimi czasy dużo zajmujesz sie czasem Jak choćby w mojej sesji BttF

Arango – „Bandyci Czasu’, pierwsza część (tzw. „dziecięca”) z nieoficjalnej trylogii mówiącej o wyobraźni w różnych etapach życia (pozostałe dwie – to dorosłe „Brasil” i starcze „Przygody Barona Muenchausena”. Wiem, mądrzę się).

Adr – Impressive, lubisz Manna. Mnie Czarodziejska Góra odrzuciła. Z tego powodu mało nie zawaliłem egzaminu z literatury. Całe szczęście, że inne pytania dostałem z Parnickiego – uffff

Moja postać nie powiem, w której sesji (możliwe, że czytają to moi współgracze) jest kolekcjonerem zegarów. Mało tego ten jegomość zawodowo zajmuje się prognozowaniem przyszłości. Ale nie jakieś wróżenie tylko metody pseudo-naukowe.

A może czasem warto iść za przykładem Marcela Prousta i poszukać straconego, ukradzonego czasu.Takie poszukiwania mogą zaowocować odnalezionymi chwilami.

W Czarodziejskiej górze Manna też było trochę rozważań nad upływem czasu.

Pozdrawiam Szalony Czasownik Adr.

PS Będę teraz molestował Cię o to opowiadanie.